[[image:santiago.jpg::center:1]]We hadden grootse plannen gesmeed om de binnenstad van Breda flink onveilig te maken. Helaas zijn deze plannen direct de kop ingedrukt doordat ik met hulp van Tjeerd een uitsmijter heb moeten overtuigen dat mijn schoenen :
a. Hip en cassual zijn en dus best gezien mogen worden in een hippe tent als Bruxelles
b. Niet versleten zijn en dus zo gekocht waren (sterker nog in Tjeerds schoen zat zelfs een gat)
c. Dat ik al vaker met die schoenen in Bruxelles ben geweest.
En je raad het nooit !!hij zei “Je lijkt me een aardige jongen, dus laten we het zo afspreken, voor een keer maak ik een uitzondering en je mag naar binnen maar de volgende keer wel andere schoenen aan.” … ja jullie lezen het goed, de over-sized deurman vond mij een aardige jongen dus snel een knipoog een hand, bedankt en hop vlug naar binnen, voordat hij zich bedenkt.
En wat zien wij, we zijn beland in het hol van de leeuw, een één of andere voetbal wedstrijd werd mega groot op 2 schermen geprojecteerd, nu zijn wij echte grote voetbal liefhebbers dus keken wij direct naar de linkerboven hoek van het scherm waar de teams en tussenstand staat om te kijken hoe lang wij deze ellende nog moesten aanzien, en ja het was de 89ste minuut dus nog een paar minuten en we zouden verlost zijn !
Het was een zeer bruisende avond met aardig wat lekkere biertje, en veel aardig volk. Maar het werd tijd om weer verder te gaan opweg naar het echte nachtleven in de Graanbeurs of nog beter Santiago de Cuba.
Aldaar klonken de latijns-amerikaanse klanken als godelijke muziek in onze oren en konden wij het stilstaan niet weerstaan en tot 2:00 heerlijk gefeest, de hoogste tijd om te gaan.
Tjeerd ging met enige tegenzin mee aangezien hij zijn oog had laten vallen op een wel zeer schone donker blonde dame met een zeer mooie uitstraling. Maar eenmaal bij de garderobe had hij alweer aanspraak van een wel zeer wel gevormde jonge dame, en als ik zeg welgevormd dan bedoel ik dus zeer fors, zonder schroom liet zij blijken dat ze wel zeer geintresserd was en gooide al haar charmes in de strijd met als einddoel om boven op hem te mogen gaan zitten. Maar Don Juan (Tjeerd) zag zijn kans en wurmde zijn lichaam vlug en lenig tussen de muur en de boom van een vrouw en riep “RENNEN !!” en als de trouwe dinaar van Zorro kon ik niks zeggen en volgde zijn bevel zonder vragen op zonder vragen te stellen. Vliegensvlug rende wij de trap af naar beneden, nog een klein stuk, even enkele woorden naar de uitsmijters “Help, we gooien onszelf er uit”.
En als afsluiting heeft een D�r�m D�ner en een nachtbuskaartje met controle strookje.
heb jij je controlestrookje nog ?
lichtelijk bijgeschaafd nadat ik het stuk van Don Juan / Tjeppe Juan / Tjeerd had gelezen wat je hier kunt belezen
