Je laat me 45 minuten wachten, belet mij van het autorijden en praat de hele avond over nonsens. Dan kan ik niet meer zeggen dan oké voor deze keer, zo af en toe, en met enige regelmaat, dus zo nu en dan, dan ben je gewoon verplicht om bier te drinken, aangeschoten te raken, en te lullen over meisjes in het rood en dames met streepjes op de mouwen. Maar het is toch anders éy!
Blond bruin rood het maakt niet uit, vrouwen in nood dien je te redden. En daarom slaat dit stuk dus geheel nergens op, maar ik denk dat dit de enige manier is om uitteleggen dat het niet is gelukt om Tjeerds colbert jasje te lenen, al was het maar voor even, zo tijdelijk, eventje aan en weer uit. Toch was de avond schitterend,magistraal, gezellig, magnefique, totaal verbijsterdend, exotisch en zelfs ja fris en fruitig. En vooral de kipnuggets met als afsluiter het broodje D�ner speciaal en de fietstocht naar huis, was dit het toefje slagroom op een ijsberg in de huiskamer van Etten-Leur.
Tjeerd bedankt dat je mij vanochtend hebt laten lopen naar de Nobelear ! of zoals tomas zegt:
“Onder het mom van beter laat dan dood. Als het hek van de dam is, vangen de bomen veel wind”
